وبلاگ دانشجویان نفت 88 شیراز

گروه بندی جام جهانی

تیم های حاضر در جام جهانی رقبای خود را شناختند.در این میان به نظر می رسد گروه هفتم گروه مرگ باشد.جایی که در آن تیم کره شمالی عملا شانسی برای صعود ندارد و تیم های برزیل،پرتغال و ساحل عاج جدال جذابی برای صعود با یکدیگر خواهند داشت. همچنین می توان گفت که تیم های انگلیس،آلمان و ایتالیا راه دشواری برای صعود نخواهند داشت.از مدعیان اصلی این جام می توان به تیم های فرانسه ،آرژانتین، انگلیس،برزیل و اسپانیا و هم چنین تیم های همیشه مدعی ایتالیا و آلمان اشاره کرد.البته نباید جرقه هایی که امکان داره در جام جهانی پیدا بشه به سادگی گذشت.خلاصه این که قرعه کشی انجام شد و ما در حسرت جام جهانی باید به تماشای بازی تیم هایی مثل کره شمالی و نیوزلند بشینیم.

ورزشگاه آزادی تهران ورزشگاه ملی ایران و بزرگ‌ترین وزرشگاه این کشور است. این ورزشگاه برای میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در زمان سلطنت محمدرضا شاه پهلوی ساخته شد. این ورزشگاه در حقیقت بخشی از مجموعه ورزشی آزادی است.

بیشتر بازی‌های تیم ملی فوتبال ایران و تیم‌های تهرانی لیگ برتر ایران در این ورزشگاه برگزار می‌شود.

ورزشگاه آزادی با طراحی عبدالعزیز فرمانفرماییان ساخته شد و در تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۵۰گشایش یافت.

این ورزشگاه پیش از انقلاب به افتخار محمدرضا شاه پهلوی آریامهر خوانده می‌شد و پس از انقلاب به نام آزادی تغییر نام داد. مجموعه ورزشی آزادی تهران هم اکنون با دارا بودن سالن‌های چند منظوره، سالن دوازده هزار نفری و دریاچه مصنوعی یکی از بی‌نظیرترین مجموعه‌های ورزشی آسیاست. در تاریخ ۲۴ مهر ماه ۱۳۸۶ نیز کلنگ ساخت استادیوم چهل هزار نفری فوتبال سرپوشیده ویژه بانوان در ضلع شمال غربی دریاچه توسط مهندس علی‌آبادی معاون رییس جمهور و رییس سازمان تربیت بدنی به زمین زده شد.

ورزشگاه آزادی از لحاظ ایجاد جو وحشتناک توسط تماشاگران در رتبه اول آسیا قرار دارد.همچنین جدیدا به عنوان نهمین ورزشگاه بزرگ جهان،با ظرفیتی برابر با ورزشگاه ومبلی لندن با ظرفیت ٩٠٠٠٠ تماشاگر قرار گرفت.

امکانات

 گنجایش

گنجایش ورزشگاه آزادی ۹۰٬۰۰۰ نفر می‌باشد که از این تعداد ۳۵٬۰۰۰ نفر در طبقه پایین و ۵۵٬۰۰۰ نفر در طبقه بالا و همچنین در حالت فشرده تا ۱۰۰٬۰۰۰ نفر را می‌تواند در خود جای دهد.

 روشنایی

روشنایی زمین و ورزشگاه توسط ۴ عدد برج که در شمال غربی، شمال شرقی، جنوب غربی و جنوب شرقی ورزشگاه قرار دارند تامین می‌شود. در بالای این برج‌ها از چراغ‌های گازی و مری کوری و تانگستن هالوژن استفاده شده که سطح نوری برابر ۱۶۵۰ لوکس در سطح زمین تولید می‌کنند.

 سیستم صوتی

سیستم صوتی ورزشگاه غیرمتمرکز و برای هر جایگاه ورزشگاه از تعدادی بلندگو در جهت‌های مختلف استفاده شده‌است.

 نمایشگر

نمایشگر یا اسکوربرد ورزشگاه در ابتدا به صورت متنی و تک رنگ بود اما سپس بازسازی و به صورت یک نمایشگر رنگی درآمد و همزمان با بازی ایران - آلمان مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

ابعاد کل این صفحه نمایش ۵٫۷ در ۲۰ متر و قسمت نمایشگر رنگی ۲۰٫۷ × ۴٫۱۴ متر می‌باشد و رزولیشن آن ۲۷۸× ۵۷۶ است، همچنین این نمایشگر قابلیت نمایش ۷٫۱۶ میلیون رنگ را دارد.

سایت فدراسیون جهانی تاریخ و آمار فوتبال:

http://iffhs.de

سایت اعلام زنده نتایج تمام لیگ های فوتبال جهان:

http://soccerway.com

لیگ ایران:

http://www.soccerway.com/national/iran/premier-league/2009-2010/regular-season/

سایت فوتبال برتر:

http://football3.ir

سایت فدراسیون فوتبال:

http://ffiri.ir

سایت باشگاه استقلال:

http://fcesteghlal.ir

سایت باشگاه پرسپولیس:

http://fc-perspolis.com

سایت گل:

http://goal.com/iran

سایت 90:

http://90tv.ir

لیست بهترین گلزنان تاریخ تیم ملی ایران تا تاریخ ٣٠/٨/٨٨ به صورت زیر می باشد:

١.علی دایی(109 گل)

 برترین گلزن ملی نه ایران بلکه تاریخ فوتبال ملی جهان است که رکورد جاودانه وی بعید است به این زودی توسط بازیکنی شکسته شود. استرن جان بازیکن ترینیداد و توباگو تنها بازیکنی است که شانس نزدیک شدن به علی دایی را در سالهای اینده دارد. این بازیکن تاکنون 69 گل به ثمر رسانده، اما بعید است که حتی به عدد 100 نزدیک شود. دایی این تعداد گل را در 149 بازی ملی به ثمر رسانده و میانگین گلزنی او در هر بازی 0.7 گل است که امار خوبی برای مهاجم سابق ایران است.دایی با 14 گل زده بهترین گلزن تاریخ جام ملتهای اسیاست.

 2. کریم باقری(50 گل)

کاپیتان فعلی تیم پرسپولیس برترین هافبک گلزن تاریخ فوتبال ملی دنیا محسوب می شود. کریم با این تعداد گل، سی امین گلزن برتر ملی دنیاست و نکته جالب در مورد باقری اینکه  تا دو سه سال پیش تعداد گلهای باشگاهی او  کمتر از تعداد گلهای ملی اش بود. کریم رکورد گلزنی باشگاهی اش را در سه سال اخیر بالا برده است. کریم اولین گل خود را در سال 72 و اخرین گل را در سال 87 به ثمر رسانده است. باقری در 86 بازی ملی موفق به ثبت 50 گل شده و میانگین گلزنی او در هر بازی 0.6 گل است. کریم با زدن 7 گل در یک بازی ملی نیز در تاریخ فوتبال ایران رکورد منحصر بفردی دارد.

 3. علی کریمی(36 گل)

 بازیکن تازه خداحافظی کرده تیم ملی نیز سومین گلزن برتر ایران است که در 111 بازی ملی موفق به زدن 36 گل شد. علی کریمی اولین بار در فینال بازیهای اسیایی بانکوک 1998 موفق به گلزنی شد و اخرین بار نیز در بازی مقابل امارات در مقدماتی جام جهانی گلزنی کرد. دو گل اول به نیوزیلند در جام بین قاره ای و همچنین هت تریک مقابل کره جنوبی در جام ملتهای 2004 از گلهای به یاد ماندنی جادوگر فوتبال ایران است.

 4. جواد نکونام( 24 گل)

 جواد نکونام کاپیتان تیم فعلی تیم ملی با ادامه روند گلزنی های خود می تواند به رکورد کریم باقری دست یابد. نکونام که در تیم ملی جانشین خوبی برای کریم باقری بوده است، تاکنون در 102 بازی ملی موفق به زدن 24 گل شده است. نکونام بهترین گلزن تیم ملی در یک سال اخیر بوده و در مقدماتی جام جهانی با زدن 4 گل برترین گلزن تیم ملی بود.

 5. غلامحسین مظلومی(19 گل)

 در مورد بازیکنان نسل قدیمی تیم ملی باید یک نکته را یاداوری کرد و آن اینکه تعداد بازیهای دوستانه و رسمی تیم ملی در دهه های 50 و 60 بسیار کمتر از دهه های اخیر بوده است، در غیر این صورت بازیکنانی مثل مظلومی، پیوس و ... می توانستند گلهای زیادی را به ثمر برسانند. مظلومی در فاصله سالهای 48 تا 56  در 41 بازی موفق به زدن 19 گل شد و میانگین حدود نیم گل در هر بازی را بر جای گذاشت. غلامحسین مظلومی تا قبل از ظهور فرشاد پیوس به مدت حدود 15 سال رکوردار تیم ملی بود.

6 . فرشاد پیوس(19 گل)

 برترین گلزن تاریخ فوتبال ایران در 35 بازی ملی موفق به زدن  19 گل شد. پیوس اولین گل خود را در سال 63 به یوگسلاوی زد و در بازیهای اسیایی 1990 با زدن 4 گل اقای گل مسابقات شد و نقش مهمی در قهرمانی ایران داشت. فرشاد پیوس تعدادی از بازیهای ملی را به دلیل یک سال محرومیت ناعادلانه از دست داد، وگرنه شمار گلهای ملی او می توانست به 30 هم برسد.

 7. همایون بهزادی(14 گل)

 برترین گلزن تیم ملی در دهه چهل همایون بهزادی است که تا سال ها با همین تعداد گل رکوردار تیم ملی بود. بهزادی در 35 بازی موفق به زدن 14 گل شده است و اولین گل خود را در سال 42 به پاکستان زد. دو گل او  به هند در بازی مقدماتی المپیک 64 توکیو باعث شد تا تیم ملی ایران برای اولین بار راهی المپیک شود، هر چند که خود بهزادی از حضور در المپیک محروم شد. بهزادی در جام ملتهای اسیا 1968 نیز ستاره تیم ملی ایران بود و با زدن 4 گل اقای گل جام ملتهای آسیا شد.

8. پرویز قلیچ خانی(14 گل)

کاپیتان اسبق تیم ملی در 65 بازی ملی موفق به ثمر رساندن 14 گل شد. اولین گل ملی او باعث اولین قهرمانی تیم ملی ایران در جام ملتهای آسیا 1968 شد. در جام استقلال برزیل به تیمهای ایرلند و اکوادور گل زد و اولین بازیکن ایرانی بود که دروازه یک تیم اروپایی را باز کرد. قلیچ خانی در مقدماتی جام جهانی 1974 دو گل به استرالیا زد که البته این گل ها نیز برای صعود ایران چاره ساز نشد. اخرین گل وی نیز در المپیک 1976 و مقابل شوروی بود که از نقطه پنالتی دروازه این تیم را باز کرد.

 9. ناصر محمدخانی(14 گل)

 ستاره تیم پرسپولیس در دهه شصت طی 24 بازی موفق به زدن 14 گل شد و چه بسا اگر تیم ملی در ان دوره تعداد بازیهای بیشتری داشت، محمدخانی می توانست بر شمار گلهای خود اضافه کند. ستاره تیم ملی در دهه 60 اولین گل ملی خود را در بازیهای اسیایی 1982 دهلی به تیم یمن زد و اوج درخشش او در جام ملتهای اسیا 1984 بود که در مرحله مقدماتی و نهایی با زدن 12 گل بهترین گلزن ایران در سال 63 لقب گرفت.

 10. وحید هاشمیان(14 گل)

 مهاجم لژیونر ایران که همین چند وقت پیش از تیم ملی خداحافظی کرد، در دوره ای ظهور کرد که علی دایی گزینه اصلی مربیان تیم ملی برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی تیم ملی بود. هاشمیان که در اولین بازی ملی خود 2 گل به ثمر رساند، مدتی را از تیم ملی کناره گیری کرد  و در بازگشت مجدد گلهای حساسی مقابل ژاپن و قطر در مقدماتی جام جهانی 2006 به ثمر رساند که نقش مهمی در صعود ایران به جام جهانی داشت. وحید هاشمیان در 52 بازی ملی موفق به زدن 14 گل شد که اخرین گل او مقابل جامائیکا در یک بازی دوستانه بود.  

 مرحله پایانی مسابقات فوتبال جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی با شرکت 32 تیم از خردادسال آینده در شهرهای مختلف این کشور آغاز می‌شود .
  32 تیم شرکت‌کننده در این بازیها دیدارهای مرحله گروهی خود را در هشت گروه برگزار خواهند کرد .
تیم های ملی فوتبال برزیل و ایتالیا هر کدام به تر تیب با کسب پنج و چهار عنوان قهرمانی ، بهترین و پر افتخارترین تیم های شرکت کننده در بازیهای جام جهانی هستند و این تیم ها در نوزدهمین دوره هم از امیدهای قهرمانی درجام جهانی2010 آفریقای جنوبی به شمار می‌روند.
 اشاره ای به تاریخچه جام جهانی فوتبال:
نخستین دوره بازیهای جام جهانی فوتبال در سال 1930 به میزبانی اروگوئه برگزار شد. تصمیم به برگزاری این نوع بازی فوتبال در سطح جهانی، دو سال قبل از اجرای نخستین دوره آن، یعنی در سال 1928 در گردهمایی سالانه فیفا در آمستردام هلند گرفته شد.
این تصمیم ایده ای از سومین رییس فیفا یعنی ژول ریمه فرانسوی بود ، ژول ریمه سالها قبل از این نشست، بفکر افتاده بود تا تورنمنتی حرفه ای در سطح جهانی راه اندازی کند تا تیمهای فوتبال کشورهای عضو سازمان فیفا قادر به شرکت در آن باشند. چون تا آن زمان مهمترین رویداد فوتبال جهان بازیهای فوتبال المپیک بودند و این دیدارها در سطح حرفه ای برگزار نمی شدند.
اما پس از کنفرانس آمستردام، فدراسیون بین المللی فوتبال ( فیفا) سال بعد یعنی 1929 در بارسلونا تشکیل جلسه داد و تصمیم بر آن گرفت که نخستین دوره بازیهای جام جهانی را یکسال بعد در اروگوئه که قهرمان فوتبال المپیک 1924 بود، برگزار کند. 1930، صدمین سالگرد استقلال اروگوئه بود و این موجب شد تا به همین مناسبت نخستین دوره این رویداد مهم ورزشی در این سال در اروگوئه برگزار شود.
جامی که به برنده این رقابتها اهدا می شد را یک مجسمه ساز فرانسوی بنام آلبل لافلور ساخت این جام بنام جام ژول ریمه (Jules Rimet Trophy) شهرت داشت.
این نام بخاطر رییس فیفای آن زمان یعنی ژول ریمه، که در اصل بنیانگذار جام جهانی بود، بروی جایزه این رقابت ها گذاشته شده بود.
جام ژول ریمه کاملا از طلا بود، 30 سانتی متر ارتفاع و 1.82 کیلوگرم وزن داشت. نماد این جام یک فرشته بود که بالای سر خود جامی را نگه داشته بود. این فرشته همان الهه پیروزی در افسانه های یونان باستان بود.
جام ژول ریمه را برزیل در سال 1970 پس از سه دوره قهرمانی این جام را برای همیشه به خانه خود برد. پس از اینکه تیم ملی فوتبال برزیل برای همیشه جام ژول ریمه را تصاحب کرد، جام بعدی در سال 1971 از میان 53 طرح بدست یک مجسمه ساز ایتالیایی ساخته و در سال 1974 به طور رسمی در جام جهانی 1974 آلمان معرفی شد.
 بر اساس این گزارش میزبانان و تیم های اول و دوم بازیهای جام جهانی در هجده دوره این مسابقات هم به شرح زیر است:

*1930اروگوئه:
1- اروگوئه
2- آرژانتین

* 1934 ایتالیا :
1- ایتالیا
2- چکسلواکی

*1938 فرانسه:
1-ایتالیا
2- مجارستان
سال های 1942 و 1946 به علت جنگ جهانی دوم این بازیها بر گزار نشد .

*1950 برزیل:
1- اروگوئه
2- برزیل،

*1954سوئیس:
1-آلمان فدرال
2-مجارستان

*1958 سوئد:
1-برزیل
2- سوئد

*1962 شیلی:
1- برزیل
2- چکسوالکی

*1966 انگلیس:
1- آلمان غربی
2- انگلیس

*1970 مکزیک :
1- برزیل
2- ایتالیا

*1974 آلمان :
1- آلمان
2- هلند

*1978 آرژانتین :
1- آرژانتین
2- هلند

*1982 اسپانیا :
1- ایتالیا
2- آلمان

*1986 مکزیک :
1- آرژانتین
2- آلمان

* 1990 ایتالیا :
1- آلمان
2- آرژانتین

*1994 آمریکا :
1- برزیل
2- ایتالیا

*1998 فرانسه :
1- فرانسه
2- برزیل

*2002 کره جنوبی - ژاپن
1- برزیل
2- آلمان

*2006 آلمان :
1- ایتالیا
2- فرانسه

«شطرنج بوکس»،تقابل قدرت فیزیکی و ذهنی

    یک سالن مشتزنی پر از دود در برلین و جمعیتی مشتاق نویدبخش یک مبارزه نفسگیر میان دو بوکسور است. چراغ های سالن خاموش می شود، درهای سالن باز می شود و مردی تنومند وارد رینگ می گردد. دیوید دپتو 8045 کیلومتر را از سان فرانسیسکو طی کرده تا در این رینگ به پیروزی برسد. این بوکسور امریکایی که در داروخانه کار می کند با قدم هایی استوار و چهره یی خونسرد وارد رینگ می شود اما با دیدن چهره حریفش رنگ رخسارش را می بازد. در گوشه رینگ بوکسور آلمانی حریف امریکایی اش را براندز می کند. بوکسور آلمانی یک پلیس ضدشورش است که او را با نام «فرانک ضدترور» می شناسند و جمعیت حاضر در این سالن هم همگی طرفدار او هستند.
    
    زنگ به صدا در می آید و صدای شروع راند اول در سالن طنین انداز می شود.
    
    میز شطرنج میان رینگ بوکس
    
    در حالی که جمعیت حاضر در سالن منتظرند تا دوبوکسور با مشت به جان هم بیفتند اتفاقی عجیب رخ می دهد. دو مبارز با هدفون پشت یک میز می نشینند و شروع به شطرنج بازی می کنند آن هم درست وسط رینگ بوکس.تعجب نکنید چرا که نام این روش «شطرنج بوکس» است. قوانین این رشته کاملاً ساده است. دو مبارز یک راند شطرنج بازی می کنند و سپس یک راند در رینگ بوکس به مبارزه می پردازند. در این ورزش قدرت مشتزنی به قدرت تفکر تبدیل می شود. اگر تعجب کرده اید که بوکسورها چگونه می توانند با دستکش مشتزنی مهره های شطرنج را جابه جا کنند باید گفت که آنها قبل از راند شطرنج دستکش های خود را در می آورند. «شطرنج بوکس» از یازده راند تشکیل شده است که دو مبارز در صورت مات کردن یا ناک اوت کردن حریف خود پیروز مسابقه لقب خواهند گرفت. راندهای شطرنج 4 دقیقه است و هر ورزشکار ماکسیمم 12 دقیقه فرصت دارد تا تمامی حرکت هایش را انجام دهد. اگر پس از یازده راند برنده مشخص نشود پیروزی به مبارزی داده می شود که در رینگ بوکس به پیروزی رسیده باشد. ورزش «شطرنج بوکس» در سال 2003 رسماً فعالیت خود را آغاز کرد. افرادی می توانند در این رشته فعالیت کنند که علاوه بر قدرت بدنی حداقل اطلاعاتی در مورد مسابقات شطرنج هم داشته باشند.
    
    این ورزش در اروپای شرقی و مرکزی طرفداران زیادی پیدا کرده است و WCBO مدنظر دارد سال آینده مسابقات «شطرنج بوکس» را در لس آنجلس، پاریس، پراگ، زوریخ و مسکو برگزار کند.
    
    اولین جام جهانی «شطرنج بوکس»
    
    برلین میزبان اولین مسابقات جام جهانی «شطرنج بوکس» بود. این ورزش توسط یپه روبینگ هنرمند هلندی ابداع شده و خود او نیز سازمان دهنده این مسابقات در برلین بود. روبینگ در این خصوص گفت: «شطرنج و بوکس شباهت های زیادی به هم دارند. زمانی که شما سرباز را حرکت می دهید درست مثل این است که ضربه تند و کوتاه می زنید. هر وقت که اسب را حرکت می دهید انگار ضربه هوک به حریف تان می زنید و هنگامی هم که با وزیرتان مانور می دهید حریف تان ناک اوت می شود.»
    
    دو ورزش که در یک ورزش جمع شده است مطمئناً فشار مضاعفی به ورزشکاران تحمیل می کند. «فرانک ضدشورش» برای آمادگی در این مبارزه بزرگ ساعت ها در یک استادیوم در برلین برای تقویت ماهیچه ها و ذهنش تمرین کرد.فرانک می گوید: «در «شطرنج بوکس» 90 درصد مساله ذهنی است. قبل از اینکه در یک مبارزه شکست بخورید ابتدا از لحاظ ذهنی مغلوب می شوید. لازمه این ورزش قدرت بدنی خوب در کنار ذهنی قدرتمند است.»
    
    ورزشی در حال رشد
    
    اما واقعاً چه دلیلی دارد که در یک ورزش ورزشکار هم از لحاظ بدنی و هم از لحاظ روحی محک زده شود؟
    
    از نظر دیوید دپتو «شطرنج بوکس» ثابت می کند یک بوکسور هم عقل دارد و هم قدرت بدنی.
    
    دیوید با گلایه می گوید: «خیلی ها بوکسورها را آدم های کم هوش تلقی می کنند اما زمانی که شما شطرنج و بوکس را با هم تلفیق می کنید بدین معناست که شما هم می توانید یک بوکسور باشید و هم یک آدم باهوش. ما می خواهیم به مردم نشان دهیم که بوکسورها آدم هایی باهوش هستند.»
    
    این ورزش در آلمان طرفداران زیادی پیدا کرده است و حتی یک مدرسه در برلین این ورزش را به دانش آموزان آموزش می دهد. آلگ ماساله می گوید: «مادرم به من می گوید برای دفاع از خودم باید بوکس یاد بگیرم. من خودم عاشق شطرنج هستم. ترکیب این دو رشته بسیار جالب است.»
    
    جان شادوک که در مدرسه «شطرنج بوکس» برلین مربی است در این خصوص می گوید: «در شطرنج ذهن شما به شدت درگیر می شود و سپس مجبورید مبارزه کنید. بسیاری از مبارزان پس از راند شطرنج به دلیل مشغولیت ذهنی مغلوب می شوند و همین مساله هیجان زیادی دارد.»
    
    صحنه آخر
    
    به رینگ باز می گردیم، راند هفتم است و دو مبارز تنومند در پشت میز شطرنج عرق می ریزند، ناگهان «فرانک ضدترور» با حرکت وزیر «دیوید دپتو» را کیش و مات می کند.
    
    جمعیت غرق در شادی می شود و کمربند قهرمانی جهان به بوکسور آلمانی تعلق می گیرد.

www.naft-eng.persianblog.ir